Давр аз ту ҳар лабӣ ки май ноб хӯрда аст

دور از تو هر لبی که می ناب خورده است

Лаб нест лухтӣ аз дили хуноб хӯрда аст

لب نیست لختی از دل خوناب خورده است

Ашками зи дидаи байзаи тӯтӣ фурӯ чакад

اشکم ز دیدهٔ بیضهٔ طوطی فرو چکد

Зон ҳасани сабзаи бскаҳи дилами об хӯрда аст

زان حسن سبزه بسکه دلم آب خورده است

Нанишаст ним лаҳза ба базмами қадаҳи зи давр

ننشست نیم لحظه به بزمم قدح ز دور

Май ҳамтем ба соғари гирдоб хӯрда аст

می همتم به ساغر گرداب خورده است

Мурғобии сиришки ҷаҳд чун нигаҳи зи чашм

مرغابی سرشک جهد چون نگه ز چشم

Гӯйӣ ки табл аз дили битоб хӯрда аст

گویی که طبل از دل بیتاب خورده است

Аз печу тоби риштаи умрами аҷаби мадор

از پیچ و تاب رشتهٔ عمرم عجب مدار

Бо мӯии он камари зи азали тоб хӯрда аст

با موی آن کمر ز ازل تاب خورده است

Резами гулоби ноби змжгони биҷои ашк

ریزم گلاب ناب زمژگان بجای اشک

Ҷӯёи дилам аз он гули рӯи об хӯрда аст

جویا دلم از آن گل رو آب خورده است