Ҳамин на лола ба доғи ту эй смнбри сӯхт

همین نه لاله به داغ تو ای سمنبر سوخت

Ба боғи ғунчаи гул чун фатилаи анбари сӯхт

به باغ غنچهٔ گل چون فتیله عنبر سوخت

Зҷлўаҳ эй ки намӯд офтоби дидорат

زجلوه ای که نمود آفتاب دیدارت

Дар оина чун пару боли барқи ҷавҳари сӯхт

در آینه چون پر و بال برق جوهر سوخت

Агарчӣ ёфта сад халъати гудози танам

اگرچه یافته صد خلعت گداز تنم

Чу шамъи оташи шавқи ту бозам аз сари сӯхт

چو شمع آتش شوق تو بازم از سر سوخت

Касе ки гарми рӯи роҳ нестӣ гардид

کسی که گرم رو راه نیستی گردید

Гудохт шамъи сифати боли съишу пари сӯхт

گداخت شمع صفت بال سعیش و پر سوخت

Биё ба боғ ки бим аз нигоҳ наргис нест

بیا به باغ که بیم از نگاه نرگس نیست

Сапанди чашми бадати лола то ба миҷмари сӯхт

سپند چشم بدت لاله تا به مجمر سوخت

Зшрҳи номаи пурсӯз худ магӯ ҷӯё

زشرح نامهٔ پرسوز خود مگو جویا

Ҳамин басаст ки болу пари кабӯтари сӯхт

همین بس است که بال و پر کبوتر سوخت