То ту рафтӣ саҳни гулшани кишти офат дида аст

تا تو رفتی صحن گلشن کشت آفت دیده است

Накҳати гул дар ҳавои абрии зиҳам пошида аст

نکهت گل در هوا ابری زهم پاشیده است

Гарна тоқи абрӯи мардонаашро дида аст

گرنه طاق ابرو مردانه اش را دیده است

Аз хиҷолати хешро миҳроб чун дуздида аст

از خجالت خویش را محراب چون دزدیده است

Шишаи афлок тарсам бинад осеби шикаст

شیشهٔ افلاک ترسم بیند آسیب شکست

Бскаҳ аз бӯяши ҳаво бар хештан болида аст

بسکه از بویش هوا بر خویشتن بالیده است

Гар сиёҳӣ аз сар доғам науфтад давр нест

گر سیاهی از سر داغم نیفتد دور نیست

Тухми ин гули хол ӯ дар синаам пошида аст

تخم این گل خال او در سینه ام پاشیده است

Шуд ғубори хотири охири хоки мо ғмдидгон

شد غبار خاطر آخر خاک ما غمدیدگان

Ҷой дорам дар дил ӯ то змн ранҷида аст

جای دارم در دل او تا زمن رنجیده است

Ҳаргиз аз шодӣ намеояд лаби захмами баҳам

هرگز از شادی نمی آید لب زخمم بهم

То даҳани ғунчаи пайкон ӯ бӯсида аст

تا دهن غنچهٔ پیکان او بوسیده است

Аз гиребони ғунчаи сон ҷӯё наёрад сари бурун

از گریبان غنچه سان جویا نیارد سر برون

Акси рухсори ту дар ойӣнаи дил дида аст

عکس رخسار تو در آیینهٔ دل دیده است