Сӯхтани шамъи шабистон змн омӯхта аст

سوختن شمع شبستان زمن آموخته است

Гули зи рухсори ту афрӯхтан омӯхта аст

گل ز رخسار تو افروختن آموخته است

Дар ҳавои ту сабки сайртар аз буии гулии м

در هوای تو سبک سیرتر از بوی گلی م

Ба ғарибии дили мо дар ватан омӯхта аст

به غریبی دل ما در وطن آموخته است

Бар замини соғари саршор ба кафи ғлтидн

بر زمین ساغر سرشار به کف غلطیدن

Масти лоиъқли ман аз чаман омӯхта аст

مست لایعقل من از چمن آموخته است

Нест бефоида дар пеши ту астодни сарв

نیست بی فایده در پیش تو استادن سرو

Аз ту доман ба миён брздн омӯхта аст

از تو دامن به میان برزدن آموخته است

Пеш аз эҷоди ҷаҳон бесар ва по ме гаштем

پیش از ایجاد جهان بی سر و پا می گشتیم

Осмони беҳудаи гардии з ман омӯхта аст

آسمان بیهوده گردی ز من آموخته است

‏ бе такаллуфи зи шукри резии соиби ҷӯё

‏ بی تکلف ز شکر ریزی صائب جویا

Тӯтии нутқи ту тарз сухан омӯхта аст

طوطی نطق تو طرز سخن آموخته است