Раҳзани дайну дилами он наргиси ҷодӯ бас аст

رهزن دین و دلم آن نرگس جادو بس است

Тир рӯй таркиши мижгони нигоҳ ӯ бас аст

تیر روی ترکش مژگان نگاه او بس است

Чашми ман бар мо заъифони нози он абрӯ бас аст

چشم من بر ما ضعیفان ناز آن ابرو بس است

Бо камони сахтӣ ба қадари қӯти бозу бас аст

با کمان سختی به قدر قوت بازو بس است

Дил шавад битобтар аз меҳрбонӣҳои ёр

دل شود بیتاب تر از مهربانیهای یار

Барқи хирмани сӯзи тоқат рӯй гарм ӯ бас аст

برق خرمن سوز طاقت روی گرم او بس است

намекунад тасхири олами теғ бе зинҳори аҷз

می کند تسخیر عالم تیغ بی زنهار عجز

‏ аз хами бозуи марои шамшер чун абрӯ бас аст

‏ از خم بازو مرا شمشیر چون ابرو بس است

Ёфтан битавон ба фикри он маънии борӣк ро

یافتن بتوان به فکر آن معنی باریک را

Айнак арбоб дид ойӣнаи зону бас аст

عینک ارباب دید آیینهٔ زانو بس است

Нафрати миҳроб аз ин мардум нахоҳад ҳуҷҷатӣ

نفرت محراب از این مردم نخواهد حجتی

Инки дуздидаи сет аз аҳли риёи паҳлу бас аст

اینکه دزدیده ست از اهل ریا پهلو بس است

наметавон дод сухансанҷӣ зи файз фикр дод

می توان داد سخن سنجی ز فیض فکر داد

Тӯтии нутқи турои ойӣнаи зону бас аст

طوطی نطق ترا آیینهٔ زانو بس است

Гӯ набошад бо гулу сӯсани забони васфи ёр

گو نباشد با گل و سوسن زبان وصف یار

Сарви боғи ангушти ҳайрат бар лаб ҳар ҷӯ бас аст

سرو باغ انگشت حیرت بر لب هر جو بس است

Мо злтФи ёри зини пас бо итобаш сохтем

ما زلطف یار زین پس با عتابش ساختیم

Шамъи хлўтхонаҳи дили гармии он ху бас аст

شمع خلوتخانهٔ دل گرمی آن خو بس است

Дастгирӣ аҳли ҳимматро набошад ҷузи карам

دست گیری اهل همت را نباشد جز کرم

Мардро ҳрзи ҷаводии қӯти бозу бас аст

مرد را حرز جوادی قوت بازو بس است

Чун бар ангезади ҷамолаши лашкари хатро зҷоӣ

چون بر انگیزد جمالش لشکر خط را زجای

Баҳри тасхири ту ҷӯёи теғи он абрӯ бас аст

بهر تسخیر تو جویا تیغ آن ابرو بس است