Ҷӯши ашкам аз шафақ бар осмони хуноби рехт

جوش اشکم از شفق بر آسمان خوناب ریخت

Шишаи рангами шикаст ва бар замини маҳтоби рехт

شیشهٔ رنگم شکست و بر زمین مهتاب ریخت

Пуртӯй аз оташи хуйтар бар кҳсор тофт

پرتوی از آتش خوی تر بر کهسار تافت

Аз дили хорои шарар чун қатраҳои оби рехт

از دل خارا شرر چون قطره های آب ریخت

Давр аз он хоки сари кўбскаҳ май печам ба хеш

دور از آن خاک سر کوبسکه می پیچم به خویش

Аз ҷигар то дидаи ашками ранги сад гирдоби рехт

از جگر تا دیده اشکم رنگ صد گرداب ریخت

То насими Настарани зори биногвашати вазид

تا نسیم نسترن زار بناگوشت وزید

Шабнам аз ҳар қатраи ашкам дар сероби рехт

شبنم از هر قطرهٔ اشکم در سیراب ریخت