Ончии ҳаргизи муҳаррам гӯшт нашуд дод ман аст

آنچه هرگز محرم گوشت نشد داد من است

Вончаҳ нагузаштааст дар хотири турои ёд ман аст

وآنچه نگذشته است در خاطر ترا یاد من است

Нола мегардад такаллум бар лабам аз дарди ҳиҷр

ناله می گردد تکلم بر لبم از درد هجر

Гуфту гӯии ман чу неи давр аз ту фарёд ман аст

گفت و گوی من چو نی دور از تو فریاد من است

Панҷаи сад кӯҳкани печидаи дасти қудратам

پنجهٔ صد کوهکن پیچیده دست قدرتم

Бесутун ; дил , тешаи нохун , панҷаи Фарҳод ман аст

بیستون؛ دل، تیشه ناخن، پنجه فرهاد من است