Осӯдаи дилӣ ки беқарор аст

آسوده دلی که بی قرار است

Он дидаи хунак ки шуъла бор аст

آن دیده خنک که شعله بار است

Чун оинаи айби ҷӯ дар ин базм

چون آینه عیب جو در این بزم

То айб намост айб дор аст

تا عیب نماست عیب دار است

Кинами бадали ту бе мурувват

کینم بدل تو بی مروت

Пинҳон дар санг чун шарор аст

پنهان در سنگ چون شرار است

Бар соҳат на фалак кунад сайр

بر ساحت نه فلک کند سیر

Ҳар кас бар хештан савор аст

هر کس بر خویشتن سوار است

Бар пушти лаби ту сабзаи хат

بر پشت لب تو سبزهٔ خط

Чун мавҷи насим навбаҳор аст

چون موج نسیم نوبهار است

Фарёди ту муносибат наҷуед

فریاد تو مناسبت نجوید

Бо шуъла ки Тифли не савор аст

با شعله که طفل نی سوار است

Дар чашмам ҳар канор мавҷӣ аст

در چشمم هر کنار موجی است

Ҳар мавҷ ба чашми ман канор аст

هر موج به چشم من کنار است

Гар ғунчаи дил шукуфта бошад

گر غنچهٔ دل شکفته باشد

Ҳар сӯй ки бенгарӣ баҳор аст

هر سوی که بنگری بهار است

Ҳаргиз рӯй хушии нбинод

هرگز روی خوشی نبیناد

Ҳар дил ки на аз ғамат фигор аст

هر دل که نه از غمت فگار است

Сабру дили биқрори ошиқ

صبر و دل بیقرار عاشق

Паймонау дасти раъша дор аст

پیمانه و دست رعشه دار است

Пероҳани ҷисми нозук ӯ

پیراهن جسم نازک او

Ҷӯё аз накҳат баҳор аст

جویا از نکهت بهار است