Брхоки ончӣ аз мижаи мо чакида аст

برخاک آنچه از مژهٔ ما چکیده است

Сад он қадр ба домани дил вочкидаҳ аст

صد آنقدر به دامن دل واچکیده است

Сад чашмаам з ҳар бен мӯ ҷӯш мезанад

صد چشمه ام ز هر بن مو جوش میزند

Хӯни ҷигари зи дида на танҳо чакида аст

خون جگر ز دیده نه تنها چکیده است

Пайваста дар ниҳоди замини шӯр қулзум аст

پیوسته در نهاد زمین شور قلزم است

Бар хоки ашк аз мижаам то чакида аст

بر خاک اشک از مژه ام تا چکیده است

Шармандаам ки хӯни дил беадаб чаро

شرمنده ام که خون دل بی ادب چرا

Бар доманаши зи зулфи чилипо чакида аст

بر دامنش ز زلف چلیپا چکیده است

Фарёд аз фироқи ту каз чашмтар маро

فریاد از فراق تو کز چشم تر مرا

Дар ҳар фишурдани мижаи дарё чакида аст

در هر فشردن مژه دریا چکیده است

Мавҷ майаст лаъли ту ё боли мурғи рӯҳ

موج میست لعل تو یا بال مرغ روح

ё қатраи хӯн ки аз дили ҷӯё чакида аст

یا قطره خون که از دل جویا چکیده است