Саргаронии зулфи ҷонон бо хат шбрнг дошт

سرگرانی زلف جانان با خط شبرنگ داشت

Аз парешонеи ҳаме бо сояи худ ҷанг дошт

از پریشانی همی با سایهٔ خود جنگ داشت

Ҳасани мастури ту аз ҷомӣ ки пинҳон ме задӣ

حسن مستور تو از جامی که پنهان می زدی

Шамъи шухии зер домон паранд ранг дошт

شمع شوخی زیر دامان پرند رنگ داشت

Бо вуҷӯди онкии хоки раҳгузор ӯ шудем

با وجود آنکه خاک رهگذار او شدیم

Кӣнаи моро ба дил ҳамчун шарар дар санг дошт

کینهٔ ما را به دل همچون شرر در سنگ داشت

Шаб ки дар фикри даҳонаш ғунча будам то саҳар

شب که در فکر دهانش غنچه بودم تا سحر

Вусъати ободи диламро ҷӯши маънӣ танг дошт

وسعت آباد دلم را جوش معنی تنگ داشت

Номаи шавқи маро аз дасти қосид май барад

نامهٔ شوق مرا از دست قاصد می برد

Дилбарӣ каз бурдани номами забонаш нанг дошт

دلبری کز بردن نامم زبانش ننگ داشت

Ман куҷоу тоби истиғноӣ ӯ ҷӯёи куҷо

من کجا و تاب استغنای او جویا کجا

Саргарониҳои нозаши кӯҳро бесанг дошт

سرگرانی های نازش کوه را بی سنگ داشت