Ҳоҷат ҳар ки гузаштаст з ҳоҷот равост

حاجت هر که گذشت است ز حاجات رواست

Даст бурдорӣ агар аз сари худ даст дуост

دست برداری اگر از سر خود دست دعاست

Меҳри рӯйиш ба дили афзуди зпҳлўии ду зулф

مهر رویش به دل افزود زپهلوی دو زلف

Акси ма чун душабаи гашт дар ойӣнаи дўтост

عکس مه چون دوشبه گشت در آیینه دوتاست

Маслаки ишқ буд ҳодии арбоби талаб

مسلک عشق بود هادی ارباب طلب

Ҷодаи ҳам роҳравонро раҳ ва ҳам роҳнамост

جاده هم راهروان را ره و هم راهنماست

Навбаҳорасту дил бесару сомони маро

نوبهار است و دل بی سر و سامان مرا

Чҳчаҳи булбул ва хандидани гули барг ва навост

چهچه بلبل و خندیدن گل برگ و نواست

Мо ки чун ғунчаи забону дили мо ҳар ду яке аст

ما که چون غنچه زبان و دل ما هر دو یکی است

Аз ту эй шӯх ба мо таъни ду рангӣ раъност

از تو ای شوخ به ما طعن دو رنگی رعناست

Заҳри қотил ба мноқш шкрноб шавад

زهر قاتل به مناقش شکرناب شود

Ҳар ки ӯ сохта бо олами таслим ва ризост

هر که او ساخته با عالم تسلیم و رضاست

Шукр ва сад шукр ки чун гирди ятемии гуҳар

شکر و صد شکر که چون گرد یتیمی گهر

Кулуфтии барад агар раҳ ба дилам айн сафост

کلفتی برد اگر ره به دلم عین صفاست

Равшан аз ашк буд дидаи ошиқи ҷӯё

روشن از اشک بود دیدهٔ عاشق جویا

Чашм ҳайрат зада оинаро об ҷилост

چشم حیرت زدهٔ آینه را آب جلاست