Дӯш омад ва ба рӯзи сиёҳами нишонд ва рафт

دوش آمد و به روز سیاهم نشاند و رفت

Бо ман набӯд ҷузи дилӣ онҳам сетанд ва рафт

با من نبود جز دلی آنهم ستاند و رفت

Бигузашт навбаҳор ва фузун шуд ҷунуни маро

بگذشت نوبهار و فزون شد جنون مرا

Гули тухми хори хори ту дар дил фишонд ва рафт

گل تخم خار خار تو در دل فشاند و رفت

Шабро чисон ба субҳи расонами куҷои рӯм

شب را چسان به صبح رسانم کجا روم

Ҳар чанд гуфтамаш Марв имшаб намонад ва рафт

هر چند گفتمش مرو امشب نماند و رفت

Аз шарми резиши мижгонами шаби фироқ

از شرم ریزش مژگانم شب فراق

Абри сияҳ тар омад ва доман такоанд ва рафт

ابر سیه تر آمد و دامن تکاند و رفت

По бар замини ммол ки бар буд гӯии файз

پا بر زمین ممال که بر بود گوی فیض

Зини арса ҳар ки тавсани ҳиммати ҷаҳонад ва рафт

زین عرصه هر که توسن همت جهاند و رفت

Сабр омаду згриаҳ фурӯ хӯрдам фишонд

صبر آمد و زگریه فرو خوردم فشاند

Чандон сиришки коташи дилро нишонд ва рафт

چندان سرشک کاتش دل را نشاند و رفت

Ҷӯё бибин ки софи нигаҳро ба дӣданӣ

جویا ببین که صاف نگه را به دیدنی

Аз пардаҳои чашму дил мо Чехияанд ва рафт

از پرده های چشم و دل ما چکاند و رفت