Насибигар зсўз синаам май буд маҷнӯн ро

نصیبی گر ز سوز سینه‌ام می‌بود مجنون را

Зобри чашмтар дарёӣ хӯн мекард ҳомӯн ро

ز ابر چشم‌ تر دریای خون می‌کرد هامون را

Дамигар пштгрмӣ аз басӯи бода ме дидам

دمی گر پشتگرمی از بسوی باده می‌دیدم

Сабк мекардам аз бори хиради дӯши Флотўн ро

سبک می‌کردم از بار خرد دوش فلاطون را

Намояд аз пас тасхири олами хусрави ҳасанат

نماید از پس تسخیر عالم خسرو حسنت

Нигини канда аз мавҷи назокат лаъл мекун ро

نگین کَنده از موج نزاکت لعل میگون را

Худо аз чашми бади Лайлии нигоҳонро нигаҳ дорад

خدا از چشم بد لیلی‌نگاهان را نگه دارد

Ривоҷӣ додаанд аз теғи абрӯи дайни маҷнӯн ро

رواجی داده‌اند از تیغ ابرو دین مجنون را

Ба ранги ғунчаи асрори дарунам гул кунад охир

به رنگ غنچه اسرار درونم گل کند آخر

Ниҳон дар парда бошад сдзбони дилҳои пурхӯн ро

نهان در پرده باشد صد زبان دل‌های پرخون را

Агар дардии каши паймонаи маҷнӯни шӯй , доне

اگر دُردی کش پیمانهٔ مجنون شوی، دانی

Кафи дарёӣ бемағзӣ буд дар сари Флотўн ро

کف دریای بی‌مغزی بود در سر فلاطون را

Ту ҷӯё бо чунин рангини хаёлӣ чун ниҳони Монӣ

تو جویا با چنین رنگین خیالی چون نهان مانی؟

Буд шӯҳрати зи як барҷастаи мисраи сарви мавзун ро

بود شهرت ز یک برجسته مصرع سرو موزون را