Бештари саргаштагии зини чарх пурфан ме кашад

بیشتر سرگشتگی زین چرخ پرفن می‌کشد

Ҳарки чун гирдоби пои худ ба доман ме кашад

هرکه چون گرداب پای خود به دامن می‌کشد

Дар таманнои тамошои ту чашми доғи дил

در تمنای تماشای تو چشم داغ دل

Аз шикофи сина ҳамчун шамъ гардан ме кашад

از شکاف سینه همچون شمع گردن می‌کشد

Сарфарозони ҷаҳонро аз ръўнт чора нест

سرفرازان جهان را از رعونت چاره نیست

Кӯҳи азин роҳаст агар бар хок доман ме кашад

کوه ازین راه است اگر بر خاک دامن می‌کشد

Чашми масташ то кунад сўдомзоҷонро алоҷ

چشم مستش تا کند سودامزاجان را علاج

Аз нигоҳи гарм аз бодом равған ме кашад

از نگاه گرم از بادام روغن می‌کشد

Пеши пешами он парешони мӯ чу ояд дар хиром

پیش پیشم آن پریشان مو چو آید در خرام

Тортори кокул ӯро дил ман ме кашад

تارتار کاکل او را دل من می‌کشد

Бугзарад дар хандаи айёми баҳори умр ӯ

بگذرد در خنده ایام بهار عمر او

Ҳаркии рахти айшро чун гул ба гулшан ме кашад

هرکه رخت عیش را چون گل به گلشن می‌کشد

Ҳуби дунёи андакӣ бешаст бар аҳли камол

حب دنیا اندکی بیش است بر اهل کمال

Сарзанишҳо исо аз болой сӯзан ме кашад

سرزنش‌ها عیسی از بالای سوزن می‌کشد

Чашми масташро нигари ҷӯё ки бо тори нигоҳ

چشم مستش را نگر جویا که با تار نگاه

Аз барам дилро ба сад занҷир оҳан ме кашад

از برم دل را به صد زنجیر آهن می‌کشد