Ҷигар дар тишнагии ҷони бахше каз об ме бинад

جگر در تشنگی جان‌بخشیی کز آب می‌بیند

Дили афсурдаи мо аз шароб ноб ме бинад

دل افسردهٔ ما از شراب ناب می‌بیند

зи бас дар гарми сайри орзӯи лаби ташна васл аст

ز بس در گرم سیر آرزو لب تشنهٔ وصل است

Дилам шуд об ва худро ҳамчунон бетоб ме бинад

دلم شد آب و خود را همچنان بی‌تاب می‌بیند

Касе кӯи лаъли он лабро ба барг гул диҳад нисбат

کسی کو لعل آن لب را به برگ گل دهد نسبت

Нишоти мастӣ май аз гулоб ноб ме бинад

نشاط مستی می از گلاب ناب می‌بیند

Дили равшани туро дар дидаи ?ут маъюб бинмоед

دل روشن ترا در دیده‌ات معیوب بنماید

Нигун мебинад ар худро касе дар об ме бинад

نگون می‌بیند ار خود را کسی در آب می‌بیند

Чунон дар худ фурӯ рафтааст саргардони фикр ӯ

چنان در خود فرو رفته است سرگردان فکر او

Ки аз тимсоли худ ойӣнаро гирдоб ме бинад

که از تمثال خود آیینه را گرداب می‌بیند

Сияҳ кардааст то ҷӯё ба субҳи гарданаши чашмӣ

سیه کرده است تا جویا به صبح گردنش چشمی

Намакам дар дидаҳо аз ҷилва маҳтоб ме бинад

نمکم در دیده‌ها از جلوهٔ مهتاب می‌بیند