Сӯхтам дар ёди шамъи оризи ҷонона ҳо
سوختم در یاد شمع عارض جانانهها
Бар ҳаво дорад ғуборами шухии парвона ҳо
بر هوا دارد غبارم شوخی پروانهها
Бода то афрӯхт шамъи оризашро ме кунад
باده تا افروخت شمع عارضش را میکند
Мавҷ май бе тобии парвона дар паймона ҳо
موج می بیتابی پروانه در پیمانهها
Ҳичгаҳ бе оҳи дӯдӣ аз дили мо брнхост
هیچگه بیآه دودی از دل ما برنخاست
Бошад аз девонаҳо ободии вайрона ҳо
باشد از دیوانهها آبادی ویرانهها
Меҳру ма бе тобии парвона бар гардиш кунанд
مهر و مه بیتابی پروانه بر گردش کنند
Гар бирезанд аз ғуборами ранги отшхонаҳ ҳо
گر بریزند از غبارم رنگ آتشخانهها
Доғи дил аз қиссаи Фарҳоду маҷнӯн тоза шуд
داغ دل از قصه فرهاد و مجنون تازه شد
Рехт бар захмами намакҳо шӯри ин девона ҳо
ریخت بر زخمم نمکها شور این دیوانهها
Дар кафи мо ихтиёри тавбаро нагузоштанд
در کف ما اختیار توبه را نگذاشتند
Сарнавишти мости ҷӯё аз хати паймона ҳо
سرنوشت ماست جویا از خط پیمانهها