Оина бе ёрии симоб беҳосил буд

آینه بی یاری سیماب بی حاصل بود

Пушти бони ҳайрати чашми изтироби дил буд

پشت بان حیرت چشم اضطراب دل بود

намеравад аз баси ҷавонии зўдгўиӣ бо хазон

می رود از بس جوانی زودگویی با خزان

Чун гули раънои баҳори мо ба як маҳмил буд

چون گل رعنا بهار ما به یک محمل بود

Дар замини дил ки ҳаст обу ҳавояши ашку оҳ

در زمین دل که هست آب و هوایش اشک و آه

Ҳар қадари тухм амл коранд беҳосил буд

هر قدر تخم امل کارند بی حاصل بود

Бар забони ҳайрати ҳасрати насибони висол

بر زبان حیرت حسرت نصیبان وصال

Хону мол бар бодаи даҳ аз номҳои дил буд

خان و مال بر باده ده از نامهای دل بود

Дили асири маҳбас таклиф бошад то ба кӣ

دل اسیر محبس تکلیف باشد تا به کی

Ҳар ки ҷӯёи пайрав маҷнӯн шавад оқил буд

هر که جویا پیرو مجنون شود عاقل بود