Рӯбарӯ гардад чу бо ойӣна шармин ме шавад

روبرو گردد چو با آیینهٔ شرمین می شود

Шӯхи ман чун гули бики паймона рангин ме шавад

شوخ من چون گل بیک پیمانه رنگین می شود

Рӯзи ошиқи тираи зони гесуӣ парчин ме шавад

روز عاشق تیره زآن گیسوی پرچین می شود

Хоби сахт аз тӯли ин афсона сангин ме шавад

خواب سخت از طول این افسانه سنگین می شود

Хӯни худ резади гулистон бе баҳори ҷилва аш

خون خود ریزد گلستان بی بهار جلوه اش

Панҷаи гули давр аз онру даст гулчин ме шавад

پنجهٔ گل دور از آنرو دست گلچین می شود

Зинати ҳангомаи ноз аз ниёз ошиқаст

زینت هنگامهٔ ناز از نیاز عاشقست

Базмаш аз парвози ранги мо ба ойин ме шавад

بزمش از پرواز رنگ ما به آیین می شود

Дилбариро шӯхе дар зимни тамкин лозим аст

دلبری را شوخیی در ضمن تمکین لازم است

Бо табассуми ноз чун омехт рангин ме шавад

با تبسم ناز چون آمیخت رنگین می شود

Гар шавам ҷӯё ба боди зулф ӯ паймонаи нӯш

گر شوم جویا به باد زلف او پیمانه نوش

Соғар май дар кафам чун нофа мишкӣн ме шавад

ساغر می در کفم چون نافه مشکین می شود