Аз чашм кам мубин ба тани нотавони мо

از چشم کم مبین به تن ناتوان ما

Сангин буд басони гуҳари устихони мо

سنگین بود به سان گهر استخوان ما

Ҷузи хеш бо ки шикваи дарди ту сар кунем

جز خویش با که شکوهٔ درد تو سر کنیم

Пинҳон чу ғунча дар дил мо шуд забони мо

پنهان چو غنچه در دل ما شد زبان ما

эй осмони зқомт хам гашта ам битарс

ای آسمان ز قامت خم گشته‌ام بترس

Даст ту нест дар хури зӯри камони мо

دست تو نیست در خور زور کمان ما

То азўФўри тнгдлӣ ғунча гашта ем

تا از وفور تنگدلی غنچه گشته‌ایم

Бебаҳраанд халқи зФизи ниҳони мо

بی بهره‌اند خلق ز فیض نهان ما

Кардам зи баси бадал ба шунидани мақол ро

کردم ز بس بدل به شنیدن مقال را

Ҷӯё чу ғунча гӯш шуд охири даҳони мо

جویا چو غنچه گوش شد آخر دهان ما