Чаҳ корам бегул рӯй ту гулзор ҷаҳон ояд

چه کارم بی گل روی تو گلزار جهان آید

Ки буии хӯнам аз ҳар лолаи ин бӯстон ояд

که بوی خونم از هر لالهٔ این بوستان آید

Фишор ғам хӯрам шабҳо зи бас дар интизор ӯ

فشار غم خورم شبها ز بس در انتظار او

Бурун аз дидаам чун шамъи мағз устихон ояд

برون از دیده ام چون شمع مغز استخوان آید

зи ифроти назокати боиси қатъ саҳар гардад

ز افراط نزاکت باعث قطع سحر گردد

Ба базми ҳарфи он мӯии камар чун дар миён ояд

به بزم حرف آن موی کمر چون در میان آید

Гул ифшо занад бар сари шукуфтани бодаи навашон ро

گل افشا زند بر سر شکفتن باده نوشان را

Ба ранг ғунчаам рози дили охир бар забон ояд

به رنگ غنچه ام راز دل آخر بر زبان آید

Қавӣ шуд нолаам чун тори чанг аз заъфи тани ҷӯё

قوی شد ناله ام چون تار چنگ از ضعف تن جویا

Гар ангуштигузорӣ бар лабами шӯр фиғон ояд

گر انگشتی گذاری بر لبم شور فغان آید