Шаб ки аз бедод ӯ дили бихўдии оҳанг буд

شب که از بیداد او دل بیخودی آهنگ بود

Бодаи лаълӣ ба ҷомам аз шикасти ранг буд

بادهٔ لعلی به جامم از شکست رنگ بود

Буд хӯни олӯдаи дил дар байза ҳамчун ғунча ам

بود خون آلوده دل در بیضه همچون غنچه ام

Шишаам гарм шикастан дар ниҳоди санг буд

شیشه ام گرم شکستن در نهاد سنگ بود

Мавҷ май бе ӯ намӯд чнгл шаҳбоз дошт

موج می بی او نمود چنگل شهباز داشت

Дили тпидни боли парвози тзрўи ранг буд

دل طپیدن بال پرواز تذرو رنگ بود

Бскаҳи завқ бе худии шабҳои васлаш то саҳар

بسکه ذوق بی خودی شبهای وصلش تا سحر

Аз нигоҳ ӯ ки срҷўш май бирнг буд

از نگاه او که سرجوش می بیرنگ بود

Буд рад рафтани зхўди фарсангҳо як гоми шавқ

بود رد رفتن زخود فرسنگ ها یک گام شوق

Чун ба худ май омадами як гоми сад фарсанг буд

چون به خود می آمدم یک گام صد فرسنگ بود

Дошт рақси тозае ҳар қатраи хӯн дар танам

داشت رقص تازه ای هر قطرهٔ خون در تنم

Дӯши ҷӯёи нолаи дили бскаҳи сайри оҳанг буд

دوش جویا نالهٔ دل بسکه سیر آهنگ بود