Гул дар чаман аз рашки ту ором надорад

گل در چمن از رشک تو آرام ندارد

Ҷузи лухти дили хӯн шуда дар ҷом надорад

جز لخت دل خون شده در جام ندارد

Бо ғунчаи гули шӯри шикарханд лабат нест

با غنچهٔ گل شور شکرخند لبت نیست

Мижгони турои дида бодом надорад

مژگان ترا دیدهٔ بادام ندارد

Лутф ту диҳад лиззати ширинии ҷонам

لطف تو دهد لذت شیرینی جانم

Аммо намаки талхӣ дашном надорад

اما نمک تلخی دشنام ندارد

Бе ӯ нахӯрам бодаи гарми ҷон ба лаб ояд

بی او نخورم باده گرم جان به لب آید

Соқӣ биншин ин ҳама ибром надорад

ساقی بنشین این همه ابرام ندارد

Дар ҷӯш буд деги ҳаваси зотши ҳирсат

در جوش بود دیگ هوس زآتش حرصت

Каси ҳамчуи ту ҷӯёи тамаъ хом надорад

کس همچو تو جویا طمع خام ندارد