зи лаби оҳӣ ки бо лухти дил хўнбор бархезад

ز لب آهی که با لخت دل خونبار برخیزد

Чаҳ тоўсӣаст рангини ҷилва каз гулзор бархезад

چه طاوسی است رنگین جلوه کز گلزار برخیزد

Турогар бар дили бидрд нохун мезанад гоҳе

ترا گر بر دل بیدرد ناخن می زند گاهی

Марои паҳлуи дард ҳар нағмае каз тор бархезад

مرا پهلو درد هر نغمه ای کز تار برخیزد

зи бедодаши дилам чун ғунчагар лабрез хӯн бошад

ز بیدادش دلم چون غنچه گر لبریز خون باشد

Навой шикваи ҳошо каз лаб изҳор бархезад

نوای شکوه حاشا کز لب اظهار برخیزد

Ба ғайр аз нӯки мижгонам ки лухти дил ба бори орад

به غیر از نوک مژگانم که لخت دل به بار آرد

Куҷо аз дастаи хории гул бехор бархезад

کجا از دستهٔ خاری گل بی خار برخیزد

Ба сад рангинии оҳи ҷигари пош аз дили хунин

به صد رنگینی آه جگر پاش از دل خونین

Нигаҳ аз дидаам дар ҳасрат дидор бархезад

نگه از دیده ام در حسرت دیدار برخیزد