Ба гардуни офтоб чун гирд доман ифшоанд

به گردون آفتاب چون گرد دامن افشاند

Абири нури ин фонӯс бар пероҳан ифшоанд

عبیر نور این فانوس بر پیراهن افشاند

Шароби орзӯҳо масти хоб ғифлатам дорад

شراب آرزوها مست خواب غفلتم دارد

Хуии хиҷлати магари мушти гулобӣ бар ман ифшоанд

خوی خجلت مگر مشت گلابی بر من افشاند

Гиребони чоки ғалатади ҳамчуи гул ҳар ғунча аз мастӣ

گریبان چاک غلطد همچو گل هر غنچه از مستی

Агар таҳи ҷуръаи худро ба хок гулшан ифшоанд

اگر ته جرعهٔ خود را به خاک گلشن افشاند

Заъифам лек ҳаргизи нози гардун бар наме дорам

ضعیفم لیک هرگز ناز گردون بر نمی دارم

Ман он мӯрам каз астғФо ба хирман доман ифшоанд

من آن مورم کز استغفا به خرمن دامن افشاند

Насим аз хок бар мегирадамгар аз ҳаводорӣ

نسیم از خاک بر می گیردم گر از هواداری

Ғубори кӯй ӯ якбор бар фарқ ман ифшоанд

غبار کوی او یکبار بر فرق من افشاند

Ҳақиқати ҷӯии ҷӯё то шавад коми дилати ширин

حقیقت جوی جویا تا شود کام دلت شیرین

Самарҳо чӣанд он дастӣ ки нахл эмин ифшоанд

ثمرها چیند آن دستی که نخل ایمن افشاند