Дилам дар рақс монанди шарар аз соз ме ояд

دلم در رقص مانند شرر از ساز می آید

Ба боли шуълаи овоз дар парвоз ме ояд

به بال شعلهٔ آواز در پرواز می آید

Зкнҷи лаб ба ранги нофа аз оҳӯи фурӯи резад

زکنج لب به رنگ نافه از آهو فرو ریزد

зи баси оҳи ман аз дили сар ба меҳр роз ме ояд

ز بس آه من از دل سر به مهر راز می آید

Нишони ноҷавонмардӣ буд фикри худороӣ

نشان ناجوانمردی بود فکر خودآرایی

Кӣ аз товус ояд ончӣ аз шаҳбоз ме ояд

کی از طاووس آید آنچه از شهباز می آید

‏и зи баси сар дар гиребон хамӯшӣ ғунча сон мондам

‏ ز بس سر در گریبان خموشی غنچه سان ماندم

Ба гӯшам аз шикастанҳои дил овоз ме ояд

به گوشم از شکستن های دل آواز می آید

Ба пои сайди матлаби риштаи тӯли амли бастӣ

به پای صید مطلب رشتهٔ طول امل بستی

Раҳо ҳар чандсозӣ дар кафи дил боз ме ояд

رها هر چند سازی در کف دل باز می آید

Дар ва деворҳоро мустаъиди рақс май байнам

در و دیوارها را مستعد رقص می بینم

Магари ҷӯё ба базмати имшаби он тнор ме ояд

مگر جویا به بزمت امشب آن طنار می آید