Бе ту ахгар дар дарунам аз ҷигари прколаҳ буд

بی تو اخگر در درونم از جگر پرکاله بود

Дили маро дар ташти оташи ҳамчуи доғи лола буд

دل مرا در تشت آتش همچو داغ لاله بود

Дӯш бар дӯши асар то хилват дилҳо шудам

دوش بر دوش اثر تا خلوت دلها شدم

Шаб ки парвозами спндосо ба боли нола буд

شب که پروازم سپندآسا به بال ناله بود

То ба гирди хеш май гаштам ба ҷусту ҷӯии ёр

تا به گرد خویش می گشتم به جست و جوی یار

Аз худ оғӯшами тиҳӣ чун шуълаи ҷувола буд

از خود آغوشم تهی چون شعلهٔ جواله بود

Шаб чу шамъи базм то дар ҳалқа мисатон шудӣ

شب چو شمع بزم تا در حلقهٔ مستان شدی

Даври саҳбои моҳи рухсори туро чун ҳола буд

دور صهبا ماه رخسار ترا چون هاله بود

Дар шаби ҳиҷрон ӯ аз бскаҳ айшам ме газад

در شب هجران او از بسکه عیشم می گزد

Бар лабам ҳар қатра май сӯзиши тбхолаҳ буд

بر لبم هر قطرهٔ می سوزش تبخاله بود

Шаб ки ҷӯёи хотирами афсурда буд аз ҷаври ёр

شب که جویا خاطرم افسرده بود از جور یار

То ба мижгон мерасед аз дили сиришками жола буд

تا به مژگان می رسید از دل سرشکم ژاله بود