Тарки ҳамраҳи раҳнамои кӯии моҳи ман буд

ترک همره رهنمای کوی ماه من بود

Чашми пӯшидани зи мардуми шамъи роҳи ман буд

چشم پوشیدن ز مردم شمع راه من بود

Ман ки чашми айби биниро наме пӯшами зхлқ

من که چشم عیب بینی را نمی پوشم زخلق

Сар занад аз ҳар ки тақсирии гуноҳи ман буд

سر زند از هر که تقصیری گناه من بود

Чун шамеми ғунча аз хуноби дил ҷӯшида ам

چون شمیم غنچه از خوناب دل جوشیده ام

Сарви рангини ҷилвае гар ҳаст оҳи ман буд

سرو رنگین جلوه ای گر هست آه من بود

Гар ба зоҳир зон гули рӯи чашм май пӯшам вале

گر به ظاهر زان گل رو چشم می پوشم ولی

Ҳар бен мижгони камӣнгоҳи нигоҳи ман буд

هر بن مژگان کمینگاه نگاه من بود

Ман чаро ларзам ба хеш аз офтоби рӯзи ҳашар

من چرا لرزم به خویش از آفتاب روز حشر

Сояи оли ъабои ҷӯёи паноҳи ман буд

سایهٔ آل عبا جویا پناه من بود