Чу ёдами абрӯии он моҳ оламгир ме ояд

چو یادم ابروی آن ماه عالمگیر می آید

Нафас аз синаам бар лаби дам шамшер ме ояд

نفس از سینه ام بر لب دم شمشیر می آید

Сбкрўҳон кунанд аз бодаи кўчкдлии мастӣ

سبکروحان کنند از بادهٔ کوچکدلی مستی

Ба базмам аз лаби паймонаи буи шер ме ояд

به بزمم از لب پیمانه بوی شیر می آید

Ба ки густардаи зулф ӯ бисоти длФрибӣ ро

به که گسترده زلف او بساط دلفریبی را

Ки аз дилҳо садои шеван занҷир ме ояд

که از دلها صدای شیون زنجیر می آید

ЗФизи бихўдии манзур аҳл дид хоҳӣ шуд

زفیض بیخودی منظور اهل دید خواهی شد

Ба гӯшами ин наво аз олам тасвир ме ояд

به گوشم این نوا از عالم تصویر می آید

Ба рӯй бӯрёии фақр бо олоиши дунё

به روی بوریای فقر با آلایش دنیا

Манеҳ пои ҳаваси зини бешаи буи шер ме ояд

منه پای هوس زین بیشه بوی شیر می آید

Чаро миннати каши андеша биҷо кунӣ дил ро

چرا منت کش اندیشهٔ بیجا کنی دل را

Ки аз тадбир ояд ончӣ аз тақдир ме ояд

که از تدبیر آید آنچه از تقدیر می آید

Дилами бушковати зерибори кҳсори ғам аз ёдаш

دلم بشکفت زیربار کهسار غم از یادش

Аз ин гулзори буии гулшан Кашмӣр ме ояд

از این گلزار بوی گلشن کشمیر می آید

Мизоҷи кӯдакон дар перӣам чун субҳдам бошад

مزاج کودکان در پیری ام چون صبحدم باشد

Ҳанузам аз даҳони хушки буи шер ме ояд

هنوزم از دهان خشک بوی شیر می آید

Чисон бе ӯ ба гулгашти чаман розӣ шавам ҷӯё

چسان بی او به گلگشت چمن راضی شوم جویا

Ки бар рӯем насими гули дам шамшер ме ояд

که بر رویم نسیم گل دم شمشیر می آید