Шуълаи рухсор ӯ то шамъи базми бода буд

شعلهٔ رخسار او تا شمع بزم باده بود

Мавҷ май парвонаи оташ ба ҷони афтода буд

موج می پروانهٔ آتش به جان افتاده بود

Пеш аз он соъат ки омад сару шӯхаш дар хиром

پیش از آن ساعت که آمد سر و شوخش در خرام

Рангро чун нақши пои рухсорам аз каф дода буд

رنگ را چون نقش پا رخسارم از کف داده بود

Аз кафи пояти зи баси нозуктар аз барг гул аст

از کف پایت ز بس نازکتر از برگ گل است

Бӯсаи чиниро лаб ҳар ғунчае омода буд

بوسه چینی را لب هر غنچه ای آماده بود

Шаб ки паймӯдии ту бар дилҳо шароби ҷилва ро

شب که پیمودی تو بر دلها شراب جلوه را

Мӯҳтасиби лабрези кайфият чу ҷоми бода буд

محتسب لبریز کیفیت چو جام باده بود

Дасти Лутфии соқии кавсари зхокши брбгрФт

دست لطفی ساقی کوثر زخاکش بربگرفت

Варна ҷӯёи ҳамчуи нақши по ба раҳи афтода буд

ورنه جویا همچو نقش پا به ره افتاده بود