Ман ки дар сайри гулами бихўдӣ мл бошад

من که در سیر گلم بیخودی مل باشد

Май ва паймонаам аз буии гул ва гул бошад

می و پیمانه ام از بوی گل و گل باشد

Худнамо гашта сари зулфи ту аз ҳар сари мӯӣ

خودنما گشته سر زلف تو از هر سر موی

Лозими тӯли амли арз таҷаммул бошад

لازم طول امل عرض تجمل باشد

Бо дил сӯхтаам гармӣ саршор макун

با دل سوخته ام گرمی سرشار مکن

Ки алоҷаш ба тбошир тағофул бошад

که علاجش به تباشیر تغافل باشد

Давр аз он зулфи дилами бскаҳ парешон ҳоласт

دور از آن زلف دلم بسکه پریشان حالست

Оҳи ошуфтаи ман соя сунбул бошад

آه آشفته من سایهٔ سنبل باشد

Ҳар ки дар баҳри таманноӣ ту уфтад чун мавҷ

هر که در بحر تمنای تو افتد چون موج

Даст ва по бозанад агар кӯҳ таҳаммул бошад

دست و پا بازند اگر کوه تحمل باشد

намекашад охири кораш ба пришонҳолӣ

می کشد آخر کارش به پریشانحالی

Ғунчаи сони дили з чаҳ дар банд тмўл бошад

غنچه سان دل ز چه در بند تمول باشد

Кӣ ба тӯфони ҳаводиси рӯм аз ҷои ҷӯё

کی به طوفان حوادث روم از جا جویا

Лангари заврақи дили бор таҳаммул бошад

لنگر زورق دل بار تحمل باشد