Нашъа май мояи сад дард сар бошад маро

نشئهٔ می مایهٔ صد درد سر باشد مرا

Даври соғар бе ту гирдоб хатар бошад маро

دور ساغر بی تو گرداب خطر باشد مرا

Саргардон дорад хумор бодаам аз зиндагӣ

سرگردان دارد خمار باده ام از زندگی

Осмон чун кӯҳ бар болой сар бошад маро

آسمان چون کوه بر بالای سر باشد مرا

Нестам монанди булбули ҳарзаи гирд ҳар чаман

نیستم مانند بلبل هرزه گرد هر چمن

Боғҳо тоؤси сон аз бол ва пар бошад маро

باغها طاؤس سان از بال و پر باشد مرا

Зиндагӣ бе ҷилваи нозуки миёнон мушкил аст

زندگی بی جلوهٔ نازک میانان مشکل است

Риштаи ҷони бастаи мӯӣ камар бошад маро

رشته جان بستهٔ موی کمر باشد مرا

Нақш бар обаст асос ҳастӣ ман чун ҳубоб

نقش بر آب است اساس هستی من چون حباب

Такя бар сайлоби ашки чашм тар бошад маро

تکیه بر سیلاب اشک چشم تر باشد مرا

Гиряи битоби ишқами холӣ аз дардӣ наме ам

گریهٔ بیتاب عشقم خالی از دردی نمی ام

Нола бе тоқати ҳиҷрам асар бошад маро

نالهٔ بی طاقت هجرم اثر باشد مرا

Тинат покаст ҷӯёи лозими аҳли сухан

طینت پاک است جویا لازم اهل سخن

Оби шамшери забони об гуҳар бошад маро

آب شمشیر زبان آب گهر باشد مرا