Здли берун май баради ёди айёми шабобам ро

زدل بیرون می برد یاد ایام شبابم را

Иморат мекунад паймонае ҳоли харобам ро

عمارت می کند پیمانه ای حال خرابم را

Забони рамз мефаҳмӣ машав ғофили змктўбм

زبان رمز می فهمی مشو غافل زمکتوبم

Ба худ печидан ӯ май намояди печу тобам ро

به خود پیچیدن او می نماید پیچ و تابم را

Ба як лабханд қонеъ нест дил , соқии сарати гирдам

به یک لبخند قانع نیست دل، ساقی سرت گردم

Табассум бештар кун , шӯртар гардони кабобам ро

تبسم بیشتر کن، شورتر گردان کبابم را

Шаби ҳиҷрони диламро мегазад паймонаи паймое

شب هجران دلم را می گزد پیمانه پیمایی

Забон мор созад давряти мавҷи шаробам ро

زبان مار سازد دوریت موج شرابم را

Дилами афлокро аз ҳар тпш дар ларза андозад

دلم افلاک را از هر طپش در لرزه اندازد

Ба чашм кам нишоед дид ҷӯёи изтиробам ро

به چشم کم نشاید دید جویا اضطرابم را