Пой бар осӯдагони хоб роҳат ме занад

پای بر آسودگان خواب راحت می زند

Қомати он шӯхи паҳлу бар қиёмат ме занад

قامت آن شوخ پهلو بر قیامت می زند

Тарсам аз рухсораши обу ранги резад бар канор

ترسم از رخسارش آب و رنگ ریزد بر کنار

Ҳасани саршораши зи баси мавҷ тароват ме занад

حسن سرشارش ز بس موج طراوت می زند

Ком бар медорад аз кайфияти софи таҳур

کام بر می دارد از کیفیت صاف طهور

Ҳар ки шабҳо то саҳари ҷом надомат ме занад

هر که شبها تا سحر جام ندامت می زند

Гўиё аз хўбнҳои дил шикастан ғофил аст

گوییا از خوبنهای دل شکستن غافل است

Онкӣ бар минои мо санг маломат ме занад

آنکه بر مینای ما سنگ ملامت می زند

Обрӯро мекунад ҳамчун гуҳари гирдоварӣ

آبرو را می کند همچون گهر گردآوری

Ҳар ки дасти дил ба домон қиёмат ме занад

هر که دست دل به دامان قیامت می زند

Онкии ҷӯёи магас бар хон кас нохонда рафт

آنکه جویا مگس بر خوان کس ناخوانده رفت

Бар сар аз шармандагии даст надомат ме занад

بر سر از شرمندگی دست ندامت می زند