Дили ошуфтаи ман кӣ димоғ гулистон дорад

دل آشفتهٔ من کی دماغ گلستان دارد

Ки шохи гул ба чашмами ҳукми теғ хўнФшон дорад

که شاخ گل به چشمم حکم تیغ خونفشان دارد

Буд дар парда навмедем умедворӣҳо

بود در پردهٔ نومیدیم امیدواریها

Ки дар худ ҳар гиреҳ чун ғунчаи нохунҳо ниҳон дорад

که در خود هر گره چون غنچه ناخنها نهان دارد

Билағзад пои дилҳо бскаҳи сӯии пастии фитрат

بلغزد پای دلها بسکه سوی پستی فطرت

Замин дар дидаи мардуми шиква осмон дорад

زمین در دیدهٔ مردم شکوه آسمان دارد

намебошад ду рангӣ дар тариқи расатони ҷӯё

نمی باشد دو رنگی در طریق راستان جویا

Ки шамъи базм дар дил ҳар чаҳ дорад , бар забон дорад

که شمع بزم در دل هر چه دارد، بر زبان دارد