Муфт риндӣаст ки ком аз лаб соғар гирад

مفت رندی است که کام از لب ساغر گیرد

Шамъи сони зи оташ май мағзи сараши даргирад

شمع سان ز آتش می مغز سرش درگیرد

Раҳнамои роҳзани солики таҷред буд

رهنما راهزن سالک تجرید بود

Душманаст онкии сари даст шиновар гирад

دشمن است آنکه سر دست شناور گیرد

Дар таманнои сари зулфи баҳами хӯрда ӯ

در تمنای سر زلف بهم خوردهٔ او

Дасти битобии дили доман маҳшар гирад

دست بیتابی دل دامن محشر گیرد

Май захми омада чун меҳри зкҳсори бурун

می زخم آمده چون مهر زکهسار برون

Яди Байзо буд он даст ки соғар гирад

ید بیضا بود آن دست که ساغر گیرد

Номаи шавқ чу сӯии ту ба парвоз ояд

نامهٔ شوق چو سوی تو به پرواز آید

Ҳар нафаси тозаи калоғӣ ба кабӯтар гирад

هر نفس تازه کلاغی به کبوتر گیرد

Ҳамчуи тифлӣ ки ба хоҳиш бимикад пистон ро

همچو طفلی که به خواهش بمکد پستان را

Захми мо коми ҳавас зон сар ханҷар гирад

زخم ما کام هوس زان سر خنجر گیرد

Магар аз ҷуръати мастии шаби васлаши ҷӯё

مگر از جرأت مستی شب وصلش جویا

Гули шаби бӯ ба каф аз зулф мънбр гирад

گل شب بو به کف از زلف معنبر گیرد