Ҳаст то тарк таъаллуқ карда сомони маро

هست تا ترک تعلق کرده سامان مرا

Партави маи шамъи кофурии шабистони маро

پرتو مه شمع کافوری شبستان مرا

Чашм он дорам ки гардад баҳри раҳмати мавҷи зан

چشم آن دارم که گردد بحر رحمت موج زن

Дар гудози орад чу хиҷлати кӯҳи исёни маро

در گداز آرد چو خجلت کوه عصیان مرا

Ғунча гардид аз фишори панҷаи ғам сина ам

غنچه گردید از فشار پنجهٔ غم سینه ام

Танагии дил дар қафас дорад биёбони маро

تنگی دل در قفس دارد بیابان مرا

Гар ба хоки афтодам аз аҷзам мабош эмин ки ҳаст

گر به خاک افتادم از عجزم مباش ایمن که هست

Хандаи шерони лаби захми намоёни маро

خندهٔ شیران لب زخم نمایان مرا

Аз сафоӣ синаам ойинаи сози ҷилваи шӯ

از صفای سینه ام آئینه ساز جلوه شو

Матлаъи субҳ саодат кун гиребони маро

مطلع صبح سعادت کن گریبان مرا

Ҷуръатам дар маъсият афзӯн шуд аз умеди афв

جرأتم در معصیت افزون شد از امید عفو

Абри раҳмат сабз дорад кишти исёни маро

ابر رحمت سبز دارد کشت عصیان مرا

Хирман исён равад ҷӯё ба сайлоби фано

خرمن عصیان رود جویا به سیلاب فنا

Панҷаи лутфаши биФшорд чу домони маро

پنجهٔ لطفش بیفشارد چو دامان مرا