Сарати гирдам ба гулшани ҷилваи даҳ он рӯй чун гул ро

سرت گردم به گلشن جلوه ده آن روی چون گل را

Раги лабрези хӯн нола кун минқори булбул ро

رگ لبریز خون ناله کن منقار بلبل را

Марои сарпанҷа ҳасанаст тоқати озмои имшаб

مرا سرپنجهٔ حسن است طاقت آزما امشب

Ки мавҷи баҳр бетобӣ кунад кӯҳи таҳаммул ро

که موج بحر بی تابی کند کوه تحمل را

Мабодои ҳоле ӯ гардаду бегонагии орад

مبادا حالی او گردد و بیگانگی آرد

Нигоҳи шӯхаш аз ҳад май барад бо мо тағофул ро

نگاه شوخش از حد می برد با ما تغافل را

Таҷарруди пешагон мустағнӣанд аз давлати дунё

تجرد پیشگان مستغنی اند از دولت دنیا

Гуҳари рег то дарё буд баҳри таваккул ро

گهر ریگ تا دریا بود بحر توکل را

зи сарсари панҷаи зардори гул бар хок ме уфтад

ز صرصر پنجه زردار گل بر خاک می افتد

Бипечад боддстиҳои мо дасти тмўл ро

بپیچد باددستی‌های ما دست تمول را

Тиҳӣ доранд перони хамида ғӯр кун як раҳ

تهی دارند پیران خمیده غور کن یک ره

Ки ҷои пайвастаи ҷӯё бар сари дарё буд пул ро

که جا پیوسته جویا بر سر دریا بود پل را