Омадӣ чун чашми равзани дидаи бихўоб аз ту шуд

آمدی چون چشم روزن دیده بیخواب از تو شد

Ҳамчуи гавҳари хилватами лабрези маҳтоб аз ту шуд

همچو گوهر خلوتم لبریز مهتاب از تو شد

Барқи ҳасанат музтариб созад дили фӯлод ро

برق حسنت مضطرب سازد دل فولاد را

Бемурувват ! ҷавҳари ойӣнаи симоб аз ту шуд

بی مروت! جوهر آیینه سیماب از تو شد

Оташаст оташ , манеҳ дасти навозиш бар дилам

آتش است آتش، منه دست نوازش بر دلم

Бо вуҷӯди онкии умрии пеши азин об аз ту шуд

با وجود آنکه عمری پیش ازین آب از تو شد

Ошиқи озорӣ ба ин ҳади шева хубон набӯд

عاشق آزاری به این حد شیوهٔ خوبان نبود

Ҷои ман дар нозанинони ин адои боб аз ту шуд

جای من در نازنینان این ادا باب از تو شد

Рафтӣу ранги рухами дишаби сабки хез аз ту буд

رفتی و رنگ رخم دیشب سبک خیز از تو بود

Омадӣу бахти ғайри имшаби гронхўоб аз ту шуд

آمدی و بخت غیر امشب گرانخواب از تو شد

ӣнқадарҳо шиква аз савдои ишқ ӯ чаро ?

اینقدرها شکوه از سودای عشق او چرا؟

Ним нозӣ кардае нуқсону дороб аз ту шуд

نیم نازی کرده ای نقصان و داراب از تو شد