Ҳарки дар ишқати зи мижгони ашк нобаш ме чакад

هرکه در عشقت ز مژگان اشک نابش می‌چکد

Ғолибан хуноби хомӣ аз кабобаш ме чакад

غالبا خوناب خامی از کبابش می‌چکد

Бар гули рӯяти нигоҳи шуълаи ошомони ишқ

بر گل رویت نگاه شعله‌آشامان عشق

Андакигар пои биФшорд гулобаш ме чакад

اندکی گر پا بیفشارد گلابش می‌چکد

Ҳарки дорад гиряаш сомони оҳӣ дар гиреҳ

هرکه دارد گریه‌اش سامان آهی در گره

Ашк аз мижгонтар ҳамчу ҳубобаш ме чакад

اشک از مژگان تر همچو حبابش می‌چکد

Ташнаи лаби захмӣ ки ман дорам дар оғӯши ҳавас

تشنه‌لب زخمی که من دارم در آغوش هوس

Теғ ӯро бас ки май Афшорад обаш ме чакад

تیغ او را بس که می‌افشارد آبش می‌چکد

Бодаи паймое ки бошад соқии кўсрпрст

باده پیمایی که باشد ساقی کوثرپرست

Файз аз домонтар ҳамчун саҳобаш ме чакад

فیض از دامان تر همچون سحابش می‌چکد

Дарси ишқӣ ҳар ки ҷӯё беш месозад равон

درس عشقی هر که جویا بیش می‌سازد روان

Софи мансӯрии зи авроқ китобаш ме чакад

صاف منصوری ز اوراق کتابش می‌چکد