Таънҳо зоҳид ба ишқи пок доман ме занад

طعن ها زاهد به عشق پاک دامن می زند

Аз сафоҳати остин бар шамъ эмин ме занад

از سفاهت آستین بر شمع ایمن می زند

Рафтӣ аз боғ ва чу товуси бдоми афтода Эй

رفتی از باغ و چو طاووس بدام افتاده ای

Болу пар дар хоку хӯни давр аз ту гулшан ме занад

بال و پر در خاک و خون دور از تو گلشن می زند

Май барад аз ҷанг бо ағёри нақди хотирам

می برد از جنگ با اغیار نقد خاطرم

Май кашишади ханҷар ба ғайру теғ бар ман ме занад

می کششد خنجر به غیر و تیغ بر من می زند

Бскаҳи пари гирд кудурат шуд зи дил то дида ам

بسکه پر گرد کدورت شد ز دل تا دیده ام

Меҳру маро ҳар нигоҳами гул ба равзан ме занад

مهر و مه را هر نگاهم گل به روزن می زند

Чун насузам каз ғамаш бар оташи пинҳони дил

چون نسوزم کز غمش بر آتش پنهان دل

Омад ва рафт нафаси пайваста доман ме занад

آمد و رفت نفس پیوسته دامن می زند

Сарви қадат чун пай гулгашт ояд дар хиром

سرو قدت چون پی گلگشت آید در خرام

Хандаҳо ҷӯёи баҳор аз гул ба гулшан ме занад

خنده ها جویا بهار از گل به گلشن می زند