Ойӣна бо виқори ту симоб ме шавад

آیینه با وقار تو سیماب می شود

Бо шухии ту барқи раг хоб ме шавад

با شوخی تو برق رگ خواب می شود

Ҷуръат буд макидан он лаб ки чун набот

جرأت بود مکیدن آن لب که چون نبات

То дар даҳан гузоштае об ме шавад

تا در دهن گذاشته ای آب می شود

Он бодае ки ҳасани бминоӣ дил кунад

آن باده ای که حسن بمینای دل کند

Дар пардаҳои дидаи мо ноб ме шавад

در پرده های دیدهٔ ما ناب می شود

Саргаштагӣони чоҳи занхдони ёр ро

سرگشتگیان چاه زنخدان یار را

Дар гиряи узви узв чу дулоб ме шавад

در گریه عضو عضو چو دولاب می شود

Саргаштагии зи сӯрати ҳолами аён буд

سرگشتگی ز صورت حالم عیان بود

Аз акс рӯем оина гирдоб ме шавад

از عکس رویم آینه گرداب می شود

Ҷӯёи дилати бмҳри алӣ равшанаст аз он

جویا دلت بمهر علی روشن است از آن

Шабҳо з ваад оҳи ту маҳтоб ме шавад

شبها ز ود آه تو مهتاب می شود