Шаб ки ҳолами зғми ҳиҷри ту дигргўн буд

شب که حالم زغم هجر تو دیگرگون بود

Бар кафами соғар май обилаи пурхӯн буд

بر کفم ساغر می آبلهٔ پرخون بود

Дида дидам ки ба хуноб ҷигар ме ғалтид

دیده دیدم که به خوناب جگر می غلتید

Хабар аз ҳол дилам нест надонам чун буд

خبر از حال دلم نیست ندانم چون بود

Маънӣӣ нест дар ин нашъаи магар бо маҷнӯн

معنیی نیست در این نشئه مگر با مجنون

Онкии пндошмтш бе хиради афлотӯн буд

آنکه پنداشمتش بی خرد افلاطون بود

Шухии ранги ту май омадами имшаби бхёл

شوخی رنگ تو می آمدم امشب بخیال

Дидаам то ба саҳари ҷом май гулгун буд

دیده ام تا به سحر جام می گلگون بود

Чаҳ кашидааст зи олам ба димоғӣ ки надошт

چه کشیده است ز عالم به دماغی که نداشت

Онкӣ аз доираи бодаи кашони берун буд

آنکه از دایرهٔ باده کشان بیرون بود

Шаъни ҳам чашмӣ ҷӯё набӯд маҷнӯн ро

شأن هم چشمی جویا نبود مجنون را

Ҳар сиришкӣ ки чакид аз мижаам маҷнӯн буд

هر سرشکی که چکید از مژه ام مجنون بود