Сӯии гулшани шӯи эксири ҳаётатгар ҳавас бошад

سوی گلشن شو اکسیر حیاتت گر هوس باشد

Ҳавояши пар ба дил наздик монад нафас бошад

هوایش پر به دل نزدیک ماند نفس باشد

Ба ҳасрати дили туро аз рахнаҳои сина ме бинад

به حسرت دل ترا از رخنه های سینه می بیند

Чу он булбул ки маҳви гулшан аз чок қафас бошад

چو آن بلبل که محو گلشن از چاک قفس باشد

Ба роҳи каъба аз хеш рафтан дар шаби ҳиҷрон

به راه کعبهٔ از خویش رفتن در شب هجران

Диламро нолаи паҳлуи шикофӣ чун ҷарас бошад

دلم را نالهٔ پهلو شکافی چون جرس باشد

Дар ин водӣ наёрад комёби сайд матлаб шуд

در این وادی نیارد کامیاب صید مطلب شد

Саги нафасӣ ки аз тӯли амлҳо дар мирс бошад

سگ نفسی که از طول امل‌ها در مرس باشد

Ту аз нафаси ?данӣ мағлуб хаст пешагони гардӣ

تو از نفس دنی مغلوب خست پیشگان گردی

Ҳумо дар олами дуни ҳимматии сайд магас бошад

هما در عالم دون همتی صید مگس باشد

Дар ин даврон буд фарёдрасро маънӣии ҷӯё

در این دوران بود فریادرس را معنیی جویا

Ба гӯш ҳар ки фарёдат расад фарёдрас бошад

به گوش هر که فریادت رسد فریادرس باشد