Ҳаргиз аз пеши назари он рух рахшон наравад

هرگز از پیش نظر آن رخ رخشان نرود

Ки марои хӯни дил аз дида ба домон наравад

که مرا خون دل از دیده به دامان نرود

Онкӣ аз синаи пурдоғи ман аз марҳам рафт

آنکه از سینهٔ پرداغ من از مرهم رفت

Ҳаргиз аз панҷаи гулчин ба гулистон наравад

هرگز از پنجهٔ گلچین به گلستان نرود

Ончӣ бар чоки дили имрӯзи зи мижгон ту рафт

آنچه بر چاک دل امروز ز مژگان تو رفت

Ҳаргиз аз панҷаи ошиқ ба гирён наравад

هرگز از پنجهٔ عاشق به گریان نرود

Рафтан аз хеш буд роҳбар аз маслаки ишқ

رفتن از خویش بود راهبر از مسلک عشق

Нарӯй то зи худ ин роҳ ба поён наравад

نروی تا ز خود این راه به پایان نرود

Қади раъноаш чу дар ҷилва шавад номи худо

قد رعناش چو در جلوه شود نام خدا

Кӯи дилӣ каз паии он сарв хиромон наравад

کو دلی کز پی آن سرو خرامان نرود

Ишқу андешаи ҷамъияти хотири ҳайҳот

عشق و اندیشهٔ جمعیت خاطر هیهات

Сари сўдоздгон дар пас сомон наравад

سر سودازدگان در پس سامان نرود

Ончии ҷӯё ба тани зори ман аз ишқ равад

آنچه جویا به تن زار من از عشق رود

Ҳаргиз аз оташи сӯзон ба Нитсаатон наравад

هرگز از آتش سوزان به نیستان نرود