Бо чамани дӯш ба шухӣ чаҳ адоҳо ме кард

با چمن دوش به شوخی چه اداها می‌کرد

Ғунчаро боди саҳари банди қабо вомӣ кард

غنچه را باد سحر بند قبا وامی‌کرد

Шухии духтари рузи дидаи маънии байнам

شوخی دختر رز دیدهٔ معنی‌بینم

Дар пас пардаи ранги ту тамошо ме кард

در پس پردهٔ رنگ تو تماشا می‌کرد

Ҳамчуи буии гулам аз заъфи зи ҷо барме дошт

همچو بوی گلم از ضعف ز جا برمی‌داشت

Гар насимии зи чаман рӯй ба саҳро ме кард

گر نسیمی ز چمن روی به صحرا می‌کرد

Пеш аз он дам ки шавад мисраи қадаши мавзун

پیش از آن دم که شود مصرع قدش موزون

Касби маънии дилам аз олам боло ме кард

کسب معنی دلم از عالم بالا می‌کرد

Таъни ман бар лаби ширини ту бекор набӯд

طعن من بر لب شیرین تو بیکار نبود

ӣнқадар ҳаст ки роҳи суханӣ вомӣ кард

اینقدر هست که راه سخنی وامی‌کرد

Дил ба мастии зи лабаши коми худ имшаб бигирифт

دل به مستی ز لبش کام خود امشب بگرفت

Матлабии шӯхтар эй кош таманно ме кард

مطلبی شوخ‌تر ای کاش تمنا می‌کرد

Пеш аз он дам ки Фрўчидаҳ шавад ин дукон

پیش از آن دم که فروچیده شود این دکان

Дили сўдоздаҳ бо зулфи ту савдо ме кард

دل سودازده با زلف تو سودا می‌کرد

Шабнамиро ки кафи меҳри зи гулшани печид

شبنمی را که کف مهر ز گلشن پیچید

Ткмаҳи перҳани ғунчаи гул вомӣ кард

تکمهٔ پیرهن غنچهٔ گل وامی‌کرد

Кофарами ҳаргиз агар мавҷ ба дарё карда аст

کافرم هرگز اگر موج به دریا کرده است

Ончии давр аз ту тапиш бо дил ҷӯё ме кард

آنچه دور از تو تپش با دل جویا می‌کرد