эй зи файзи лутф омат гашта хӯни ноби шер

ای ز فیض لطف عامت گشته خون ناب شیر

Аз чаҳ дар комам чу Тифл ғунча шуд хуноби шер

از چه در کامم چو طفل غنچه شد خوناب شیر

Оҳ сардам карда аз ёди биногвашат чу моҳ

آه سردم کرده از یاد بناگوشت چو ماه

Ҳар саҳар дар соғари хуршеди ъолмтоби шер

هر سحر در ساغر خورشید عالمتاب شیر

Пеш аз ингар мо дар айёми шер об дошт

پیش از این گر ما در ایام شیر آب داشت

намекунад дар даври мо лаби ташнагон дар оби шер

می کند در دور ما لب تشنگان در آب شیر

То барот рӯзӣам бар мо дар айём шуд

تا برات روزی ام بر ما در ایام شد

Ғунчаи осои гашт дар пистон ӯ хуноби шер

غنچه آسا گشت در پستان او خوناب شیر

Ин ба таври он ғазали ҷӯё ки тамкин гуфта аст

این به طور آن غزل جویا که تمکین گفته است

Ман зи тифлӣ хӯрдаам дар соғари гирдоби шер

من ز طفلی خورده ام در ساغر گرداب شیر