Аз ёд ки гардид дилати маскани оташ

از یاد که گردید دلت مسکن آتش

Каз синаи ҷаҳди оҳи ту чун ҷустани оташ

کز سینه جهد آه تو چون جستن آتش

Андешаи рухсори ту дар синаи ушшоқ

اندیشهٔ رخسار تو در سینهٔ عشاق

Барқӣаст ки худро зада бар хирмани оташ

برقی است که خود را زده بر خرمن آتش

Дар маҳфил май то рухи рахшон туро дид

در محفل می تا رخ رخشان ترا دید

Парвона нигарадед ба пероҳани оташ

پروانه نگردید به پیراهن آتش

То бе ту ба гулзор шудам лолаи з ҳар барг

تا بی تو به گلزار شدم لاله ز هر برگ

Резад багарӣён дилами домани оташ

ریزد به گرییان دلم دامن آتش

Нўхт шудани ориз ӯ мотам зулф аст

نوخط شدن عارض او ماتم زلف است

Чун шаб ки сияҳ пӯш шуд аз мурдани оташ

چون شب که سیه پوش شد از مردن آتش

Бар оризи афрӯхта ӯ хати мишкӣн

بر عارض افروختهٔ او خط مشکین

Мӯрисат ки раҳ ёфта дар хирмани оташ

موریست که ره یافته در خرمن آتش

Саркаш шуда он ҳасани зи омезиши ағёр

سرکش شده آن حسن ز آمیزش اغیار

Ин хор чаҳ овехта дар домани оташ

این خار چه آویخته در دامن آتش

Бе сарви ту чун қамарии нолон шудаи пинҳон

بی سرو تو چون قمری نالان شده پنهان

Дар ҳар кафи хокистари мохрмни оташ

در هر کف خاکستر ماخرمن آتش

Ҷӯёи ҳазари аввалӣ ки дили сахти накӯён

جویا حذر اولی که دل سخت نکویان

Чун санги мудоми омадаи обистани оташ

چون سنگ مدام آمده آبستن آتش