Ба водӣӣ ки кунад теғи ишқи тасхираш

به وادیی که کند تیغ عشق تسخیرش

Дили ду ним буд нақши пои нахҷӣраш

دل دو نیم بود نقش پای نخجیرش

Фитад чу ҳасан дар андешаи иморати ишқ

فتد چو حسن در اندیشهٔ عمارت عشق

Чаҳ хонаҳо ки нагардад хароби таъмираш

چه خانه ها که نگردد خراب تعمیرش

зи файзи аҷз ба болои чашм ҷо ёбад

ز فیض عجز به بالای چشم جا یابد

Чу абрӯ аз хам бозуаст онкии шамшераш

چو ابرو از خم بازوست آنکه شمشیرش

зи шӯхе ки ба ӯ додаанд , ҳайронам

ز شوخیی که به او داده اند، حیرانم

Ки чун ба рӯй варақ орамида тасвираш

که چون به روی ورق آرمیده تصویرش

Қади ду то чу ба он зулфи анбарин бастам

قد دو تا چو به آن زلف عنبرین بستم

Фузуд ҳалқаи дигар ба тӯли занҷираш

فزود حلقهٔ دیگر به طول زنجیرش

Чаҳ уқдаҳо ки ниФкнд дар дилами ҷӯё

چه عقده ها که نیفکند در دلم جویا

Хаёли печу хами турраи грҳгирш

خیال پیچ و خم طرهٔ گرهگیرش