Чу бинад он изори лолаи гавани шамъ

چو بیند آن عذار لاله گون شمع

Бирезади ҷои ашк аз дидаи хӯни шамъ

بریزد جای اشک از دیده خون شمع

Ба рӯят ҳар ки чашмӣ карда равшан

به رویت هر که چشمی کرده روشن

Равад аз худ зи роҳи дида чун шамъ

رود از خود ز راه دیده چون شمع

Рӯм бо ашку оҳ аз худ ки бошад

روم با اشک و آه از خود که باشد

Шаби ҳиҷрам дар ин раҳи раҳнамӯни шамъ

شب هجرم در این ره رهنمون شمع

Марои ҷӯёи зи дилсӯзии шаби ҳиҷр

مرا جویا ز دلسوزی شب هجر

Барад бо хештан аз худ буруни шамъ

برد با خویشتن از خود برون شمع

Нест сӯз синаамро нисбатӣ бо сӯзи шамъ

نیست سوز سینه ام را نسبتی با سوز شمع

Кӣ буд торикии шабҳои мо бо рӯзи шамъ

کی بود تاریکی شبهای ما با روز شمع

То шавад фарши шабистони ту зинат дода анд

تا شود فرش شبستان تو زینت داده اند

Махмали мишкӣни шабро аз гули зарду зшмъ

مخمل مشکین شب را از گل زرد و زشمع

Май гудозади устихони пайкари мо ҳамчуи шамъ

می گدازد استخوان پیکر ما همچو شمع

Чун барафрӯзад з май он сарви болои ҳамчуи шамъ

چون برافروزد ز می آن سرو بالا همچو شمع

Аз паии ҳам бскаҳи оби дида бар рухсори рехт

از پی هم بسکه آب دیده بر رخسار ریخت

Ҷодаҳо дар роҳ ашкам гашта пайдои ҳамчуи шамъ

جاده ها در راه اشکم گشته پیدا همچو شمع

Имшаб аз оташи Фшониҳои саҳбо давр нест

امشب از آتش فشانیهای صهبا دور نیست

Пунба дар гирад агар бар фарқи минои ҳамчуи шамъ

پنبه در گیرد اگر بر فرق مینا همچو شمع

Дар раҳи тират ки чун шамъи оташини пайкон буд

در ره تیرت که چون شمع آتشین پیکان بود

Ҳаст бо ҳар устихонами чашми бинои ҳамчуи шамъ

هست با هر استخوانم چشم بینا همچو شمع

Аз таби ишқаш ки шарёнами раг барқаст азу

از تب عشقش که شریانم رگ برق است ازو

Шуъла вар гардад сари ангушти масеҳои ҳамчуи шамъ

شعله ور گردد سر انگشت مسیحا همچو شمع

Дар шаби ҳиҷраши гули доғӣ агар бар сари занам

در شب هجرش گل داغی اگر بر سر زنم

намедуанд решаи ҷӯё то кафи пои ҳамчуи шамъ

می دواند ریشه جویا تا کف پا همچو شمع