Буд аз сӯзи дилам ҳар қатраи хӯн дар тани чароғ

بود از سوز دلم هر قطره خون در تن چراغ

Пеш азон дам каз шарар дар санг шуд равшани чароғ

پیش ازان دم کز شرر در سنگ شد روشن چراغ

Оҳам аз сӯзати чароғи дудмон шуъла аст

آهم از سوزت چراغ دودمان شعله است

наме тавонам кардан аз боди нафаси равшани чароғ

می توانم کردن از باد نفس روشن چراغ

Бурқаъи аФкндизи рухсору басӣ шарманда аст

برقع افکندیز رخسار و بسی شرمنده است

Пеши рӯяти моҳ , чун дар водии эмини чароғ

پیش رویت ماه، چون در وادی ایمن چراغ

Мурдани осои нигар каз чашм пӯшидан равад

مردن آسا نگر کز چشم پوشیدن رود

Гарчи дорад хӯни сад парвона бар гардани чароғ

گرچه دارد خون صد پروانه بر گردن چراغ

Май намояд аз нигоҳи орифони ҳоли дарун

می نماید از نگاه عارفان حال درون

Нури дил аз дидаи митобд чу аз равзани чароғ

نور دل از دیده میتابد چو از روزن چراغ